Να σας διακόψω για λίγο;

Οι διακοπές δεν είναι λέξη για να παίζει κανείς. Κρύβει το «διά» μέσα της κι αυτό την κάνει μοιραία και ριψοκίνδυνη. Βέβαια, από την αποκοπή προτιμότερη η διακοπή, όπως και από τη συγκοπή. Η διακοπή αφήνει ένα παραθυράκι ανοιχτό για επαναλειτουργία, πάσης φύσης.

Όταν οι διακοπές είναι πολλές μοιάζουν με ζουμερές μεσήλικες γυναίκες, παιχνιδιάρες, γεμάτες γέλια και υπονοούμενα οι κουβέντες τους. Χαίρεσαι να τις απολαμβάνεις. Διακόπτοντας τις διακοπές, δίνουμε τέλος στην κατάσταση, τη διαδικασία. Σηκώνονται βιαστικά οι ζουμερές μεσήλικες γυναίκες από τους πάγκους των υπαίθριων πανηγυριών. Ξεσκονίζουν όπως όπως τα οπίσθιά τους από τη σκόνη και την πούδρα των χαλικιών, κοκκινίζουν ελαφρά τα μάγουλα τους, κάποιες σκύβουν το κεφάλι, άλλες κάνουν τις παρεξηγημένες. Φεύγουν ανεπιστρεπτί.

Όταν η διακοπή είναι μία, αναζητάς με το βλέμμα σου τον διακόπτη. «Να σας διακόψω για λίγο;» ρωτάει ο διακόπτης. Δεν θέλω να με θέσει εκτός λειτουργίας αλλά θέλω να με διακόψει ζητώντας την προσοχή μου. Δεν θέλω να βαπτίσει κάτι ως ανωμαλία που δεν πρέπει να λειτουργήσει και αντιγυρίζω την προσφορά: «Να σε πατήσω να επαναλειτουργήσει το σύμπαν;»

Βουτώ στο μεγάλο μακροβούτι που κάνει το κλικ ενός διακόπτη. Με ένα κλικ του επαναλειτουργούν ρήματα και ρήματα, μαζί τους κι εγώ. Δια-λύω και δια-σώζω, δια-κόπτω και δια-κοπώ, διαθλώ και διαχέω, διανοίγω και διαπερνώ, διασπώ και διαπλάθω. Διαχέω και διαχέομαι. Τα βάζω σε σειρά, φτιάχνω στένσιλ. Τριγυρνώ και μοιράζω συνθήματα γεμάτα ενέργεια στους τοίχους, στα κύματα που με ακτινοβολούν γύρω, στην υγρασία που μουχλιάζει τις γωνίες στις ντουλάπες. Επίσης στο πήγαινε – έλα σε κάποια προβλήτα, στη σιωπηλή ανάγνωση ενός βιβλίου, στο ανεβοκατέβασμα μιας βεντάλιας. Ιδιαίτερο σύνθημα μοιράζω στο σύρσιμο μιας παντόφλας, το τράβηγμα μιας κουρτίνας, στη ράθυμη παρατήρηση των περαστικών και στην κίνηση του δρόμου, εκεί, στο ασφυκτικό στρίμωγμα του μετρό, στην ελπιδοφόρα απογείωση ενός αεροπλάνου και την υποταγμένη ποδιά που σφίγγει τη μέση μιας νοικοκυράς ενώ πλένει τα πιάτα.

Κι αν η διαίρεση μέχρι τώρα συνειρμικά με οδηγούσε στην αφαίρεση, αυτό το «διά» πια δεν το αποφεύγω. Τόσο καιρό λάθος εκτίμηση, αδικαιολόγητη προκατάληψη. Γιατί μπορεί να διαλύομαι από απάνθρωπα γεγονότα αλλά και να διασώζομαι από τη φωτεινή πλευρά μου. Να διακόπτομαι από φανταστικές πανωλεθρίες αλλά και να διακοπώ σε χρόνο ανύποπτο, να με διαπερνούν κακές συμπεριφορές αλλά να διαπλάθω το αντίθετο. Νομίζουν πως με διασπούν αλλά εγώ διαχέομαι επιτυχώς μέσω του διά στο όλον και κάνω τη διαίρεση πολλαπλασιασμό.

(Και τώρα ας κάνουμε μια μικρή διακοπή)

 

Κείμενο - φωτογραφία : Σοφία Π.Β.

Πρώτη δημοσίευση: enfo.gr

enfoSeminar #2 Καλά Διαδικτυακά Ταξίδια...

Μια παρέα, ένα διήμερο στα Nakas Book Bazaar, ένα σεμινάριο... Οι ''γείτονες του enfo-χωριού'' εκπαιδεύονται...

Μπορεί να ήταν ένα κυριολεκτικά καυτό Σαββατοκύριακο και με σχεδόν δεδομένες τις απουσίες, ωστόσο η διαχειριστική ομάδα του enfo.gr πραγματοποίησε πετυχημένα το δεύτερο "συγγραφικό" της σεμινάριο.
 
Περισσότερο σαν ένα καλό test για αντίστοιχα σεμινάρια που θα ακολουθήσουν μετά τις καλοκαιρινές διακοπές (ενδεχομένως ανοικτά και για κοινό πέραν του enfo.gr) και σε πείσμα των συνθηκών, ο Δημοσιογράφος και μέλος της Διαχειριστικής Ομάδας του enfo.gr, Στέφανος Μαντζαρίδης, επιμελήθηκε και παρουσίασε το πολύ ενδιαφέρον υλικό που συνέλεξε σε ένα διαφωτιστικό και δημιουργικό διήμερο.

Το Σαββατοκύριακο 9 και 10 Ιουλίου λοιπόν, στο φιλόξενο χώρο που για δεύτερη φορά μας παραχώρησε το βιβλιοπωλείο Nakas Book Bazaar (Σταδίου και Σανταρόζα γωνία, στο Κέντρο της Αθήνας), ο εισηγητής παρουσίασε πολύτιμες πληροφορίες για το τι πρέπει να προσέχουμε και πως μπορούμε να γράφουμε πιο αποδοτικά στο δυναμικό χώρο του διαδικτύου.

Η πρώτη μέρα είχε την παρουσίαση με θέμα 'Η διαδικτυακή περιπέτεια της γραφής', στην οποία εκτός από τις χρήσιμες οδηγίες που έχουν στόχο να βοηθήσουν κάθε διαδικτυακό συγγραφέα ή αρθρογράφο, είδαμε επίσης insights και πληροφορίες για το ποια άρθρα καταφέρνουν να γίνουν viral, αναδεικνύοντας κοινά στοιχεία μεταξύ των πετυχημένων άρθρων του enfo.gr σε θέματα δομής, εμφάνισης και περιεχομένου, δεδομένα τα οποία θα μπορούσαν με λίγη τύχη να κάνουν τα κείμενα μας να ξεχωρίσουν στον διαδικτυακό ωκεανό (καλώς ή κακώς, συνταγές επιτυχίας για το διαδικτυακό virality δεν υπάρχουν και ας ευαγγελίζονται κάποιοι ότι έχουν το μαγικό ραβδάκι).

Οι "γείτονες του enfo-χωριού", όπως εύστοχα παρατήρησε μία από τις συμμετέχουσες, πέραν των πληροφοριών που προαναφέραμε, κατά τη δεύτερη μέρα του σεμιναρίου είχαν την ευκαιρία να πάρουν μέρος σε διαδραστικές συγγραφικές ασκήσεις, να συζητήσουν και να ανταλλάξουν απόψεις για τη περιπέτεια της διαδικτυακής συγγραφής και επικοινωνίας, να γνωριστούν καλύτερα μεταξύ τους, να διασκεδάσουν και να αισθανθούν ότι το enfo.gr είναι αυτό που πραγματικά θέλει να λέει πως είναι. Δηλαδή μια "Κοινότητα", αν και διαδικτυακή όχι απρόσωπη, με πολύ αξιόλογα και δυναμικά μέλη, τα οποία συμμετέχουν με ενθουσιασμό σε όλα τα μέχρι τώρα και κάθε μορφής εγχειρήματα που πραγματοποιήθηκαν (για να ευλογήσουμε και λίγο τα γένια μας).

Αυτό που έγινε κατανοητό για άλλη μια φορά, είναι πως όταν κάτι οργανώνεται με μεράκι και θετική διάθεση, μπορεί να πετύχει και να έχει ουσιαστική επίδραση στους συμμετέχοντες ακόμα και αν τα διαθέσιμα μέσα δεν είναι τα πιο προηγμένα, η τεχνoγνωσία είναι αυτή μιας μικρής αλλά αναπτυσσόμενης ομάδας και η συμμετοχή όλων είναι καθαρά σε εθελοντικό επίπεδο (από τους ανθρώπους που έχουν στήσει την πλατφόρμα και διαχειρίζονται όλο το υλικό και την επικοινωνία, μέχρι το πιο πρόσφατο μέλος που υπέβαλε σήμερα για πρώτη φορά κείμενο, δηλαδή από το μέλος mb-1 μέχρι το μέλος mb-xxxx του enfo.gr).

Και πρέπει να τονίσουμε ότι εθελοντισμός δε σημαίνει ερασιτεχνισμός, σημαίνει απλά ψυχή και όρεξη για ανιδιοτελή δημιουργία και προσφορά.

Βιβλιοπωλεία Nakas Book Bazaar σας ευχαριστούμε για την ευχάριστη φιλοξενία και την απλόχερη υποστήριξη και αυτή τη φορά.
Στέφανε, σε ευχαριστούμε εις διπλούν, τόσο για το σεμινάριο αλλά και για όσα κάνεις για το enfo.gr "πίσω από τις κάμερες".

Όπως έκλεισε και η παρουσίαση της πρώτης μέρας του σεμιναρίου, εύχομαστε 'Καλά διαδικτυακά ταξίδια σε όλους!


Πρώτη δημοσίευση: http://enfo.gr/ar6319

H παρηγοριά της Τέχνης, από την Ελένη Πολυματίδου

Το γράψιμο είναι για μένα αέρας στα πανιά μου. Αντάμωμα με τον εαυτό μου και τις σκέψεις μου. Απεγκλωβισμός και ξελάφρωμα ψυχής.

_____________________________________________________________________________

Όταν δεν είσαι καλά, τι κάνεις; Ακούω μουσική, τρέχω σε συναυλίες και σε μουσικές σκηνές, διαβάζω λογοτεχνία (πεζά, ποιήματα, φιλοσοφία), χειροτεχνώ φτιάχνοντας ευχετήριες κάρτες, πηγαίνω σε εκθέσεις φωτογραφίας και ζωγραφικής, βλέπω παραστά- σεις θεατρικές και ταινίες στο σπίτι ή στο σινεμά. Εν ολίγοις, βρίσκω καταφύγιο και παρηγοριά στην Τέχνη. Είναι αυτή που μαλακώνει τη μελαγχολική και αυτοκαταστροφική πλευρά του εαυτού μου, δικαιολογεί την ανημποριά μου και με βοηθάει ν' αδειάσω από μέσα μου το αρνητικό συναίσθημα της θλίψης, της πίκρας, της απογοήτευσης, της ξινισμένης διάθεσης, της κακοκεφιάς και πάει λέγοντας. Η Τέχνη, να 'ναι καλά, μ' ελαφρώνει και μ' αγκαλιάζει δυνατά. Μου δίνει κουράγιο. Με σκουντάει να τα βρω με τον εαυτό μου και έτσι λιγάκι να τον καλοπιάσω. Με συγκρατεί να μην ξεστομίσω για την ζωή ότι είναι μια απίστευτη σαχλαμάρα. Με βοηθάει να σκεφτώ το, μάλλον, αυτονόητο: πως η ζωή είναι μία, είναι ωραία, και αν την ζήσεις όσο πιο καλά μπορείς, μια ζωή είναι, μάλλον, αρκετή. Αυτό ακριβώς μου κάνει η Τέχνη: μου υπενθυμίζει ν' αλλάξω στάση ζωής και στάση γενικώς και προσέγγιση με ό,τι δεν μπορώ ν' αλλάξω.

"First I dream my painting, then I paint my dream". Vincent Van Gogh

"Τέχνη δεν είναι να βάζει κανείς ωραίες λέξεις τη μία δίπλα στην άλλη. Πως να συγκινήσει η Τέχνη τους ανθρώπους, όταν δεν συγκινείται η ίδια από την μοίρα τους. Αν εγώ σκληρύνω απέναντι στα βάσανά τους, τότε πως θα ξελαφρώσω τις καρδιές τους με το γράψιμο; Και όταν δεν προσπαθώ να βρω μια διέξοδο για τα βάσανά τους, τότε πως θα μπορέσουν να βρουν τον δρόμο για τα γραπτά μου;" Μπέρτολτ Μπρεχτ

"Έχουμε την Τέχνη για να μην μας σκοτώσει η αλήθεια". Φρίντριχ Νίτσε

"Ο ρόλος της Τέχνης είναι να φτιάξει ένα κόσμο που είναι υποφερτός". William Saroyan

"Οι καλλιτέχνες είναι μαγικοί θεραπευτές. Χρησιμοποιώντας σύμβολα και θέματα που μας συνδέουν με τον βαθύτερο εαυτό μας, μπορούν να μας βοηθήσουν στο ηρωικό ταξίδι της ζωής μας". Joseph Campell

"Νομίζω πως όλοι οι άνθρωποι είναι από την φύση τους εν δυνάμει σχιζοφρενείς. Έχουμε μέσα μας και την τρέλα. Η Τέχνη έχει να κάνει με τον έλεγχο και τη συμφιλίωση σου με την τρέλα σου. Κανένας δεν θεραπεύεται με την Τέχνη. Κάποιοι την ελέγχουν έτσι. Κάποιοι δεν την ελέγχουν και πάνε στα τρελάδικα". Γιάννης Αγγελάκας

Πηγή: www.enfo.gr

Εκπαιδεύσου, από τη Γεωργία Τσιακτάκη, πηγή: www.enfo.gr

Εκπαίδευση: ένα ανθρώπινο δικαίωμα που η συμβατική κοινωνία δεν το αφουγκράζεται΄ οι άνθρωποι εκπαιδεύονται για να έχουν μια μόρφωση σε πνευματικό επίπεδο και μια επαγγελματική/ οικονομική καταξίωση.

Κλείνεις τα μάτια σου. Δεν κάθεσαι να μελετήσεις, να διαβάσεις θέματα που σε ενδιαφέρουν, να ανακαλύψεις νέα δεδομένα για σένα και τον κόσμο που σε περιβάλλει. Τα θέλεις έτοιμα.

Κάθεσαι και πρέπει να διαβάσεις. Διάβασμα... Ένα άλλο μεγάλο κεφάλαιο. Διάβασμα: πράξη που συνώνυμό της είναι τα βασανιστήρια στο Γκουαντάναμο και θέλεις να τερματίσεις τη ζωή σου από τη βαρεμάρα.

Σου θυμίζει κάτι όλη αυτή η κατάσταση; ΝΑΙ! Εσένα! Εσένα, μέσα σε τέσσερις τοίχους, με ένα βιβλίο στα χέρια σου, να προσπαθείς να χωρέσεις στεγνές γνώσεις στον εγκέφαλο σου για να περάσεις το μάθημα. Και όλη η διαδικασία επαναλαμβάνεται. Ένας αιώνιος φαύλος κύκλος. Βλέπεις το βιβλίο και θέλεις απλά να το κάψεις.

Και ξάφνου ακούς μια φωνούλα να σου ψιθυρίζει "πρέπει να διαβάσεις". Γιατί πρέπει όμως; Οι γονείς και η κοινωνία το επιτάσσει: "Πρέπει να σπουδάσεις παιδί μου, να γίνεις μορφωμένος άνθρωπος".(Ορίστε; Πώς είπατε; Δυο λέξεις με τόσο βαθύ νόημα και η χρήση τους τόσο αντιφατική. "Μορφωμένος Άνθρωπος"). Και ξαναπιάνεις το βιβλίο στα χέρια σου και λες δεν θα το βάλω κάτω, θα βγάλω την ύλη για να το περάσω. Να το περάσω το μάθημα και να ηρεμήσω και να μην το ξαναπιάσω στα χέρια μου. Περιγράφοντας μια τυπική φάση στη ζωή ενός Έλληνα φοιτητή.

Άραγε, γιατί, όμως, τόση απέχθεια για το διάβασμα και γενικά για τη μελέτη; Γιατί να μην βλέπεις το διάβασμα ως κάτι το αναζωογονητικό που θα οξύνει τον εγκέφαλό σου; Και η απάντηση είναι μία: η παθητικότητα. Έχεις συμβιβαστεί να μην χρησιμοποιείς τον εγκέφαλο σου με αποτέλεσμα αντί ανοίγοντας το βιβλίο να ξεκινάς μια περιπέτεια, να αισθάνεσαι φυλακισμένος και πιεσμένος. Ναι, έτσι είναι. Παραδέξου το. Παραδέξου ότι θέλεις να μείνεις ασφαλής και "τυφλός" μπροστά στα γεγονότα που αφορούν εσένα. Αλλά εσύ, είπαμε, έχεις τελειώσει πανεπιστήμιο και είσαι μορφωμένος Άνθρωπος. Είσαι Άνθρωπος(;) με αξίες και μόρφωση που θα συνεισφέρει σε αυτό τον τόπο. Έτσι θέλεις να πιστεύεις.

Αλλά στην πραγματικότητα δεν γίνεται κάτι τέτοιο. Γιατί; Γιατί στην ουσία είσαι αμόρφωτος! Δεν έχεις μελετήσει, δεν έχεις βάλει το μυαλό σου να δουλέψει, να ψάξει, να ανακαλύψει πράγματα. Φοβάσαι να δοκιμαστείς. Φοβάσαι να δοκιμάσεις κάτι νέο. Είσαι απλά μια ξύλινη κούκλα με κάποιες γνώσεις.

Την ώρα που σε άλλα σημεία του πλανήτη γίνονται αγώνες για να έχουν όλοι δικαίωμα στη μόρφωση, εσύ απλά γυρίζεις την πλάτη και μένεις μέσα στη φούσκα σου. Τόσοι αγώνες για την ελευθερία της εκπαίδευσης, τόσοι αγώνας για να μπορούν όλοι να έχουν μια βασική μόρφωση και να γνωρίζουν τα δικαιώματά τους, κι εσύ εξακολουθείς να μην σε ενδιαφέρει. Δεν είναι δικό σου πρόβλημα.

Αρκετά πια, όμως, με τις δικαιολογίες. Κάνε την αλλαγή και εκπαιδεύσου, αυτομορφώσου! Γίνε άνθρωπος που θα έχει άποψη, λόγο, θα είσαι διεκδικητικός, θα βάλεις το λιθαράκι σου στη βελτίωση του κόσμου. Βγες έξω, πήγαινε στο πάρκο, πάρε ένα βιβλίο και ξεκίνα το ταξίδι. Ξεκίνα το ταξίδι για νέες περιπέτειες. Είσαι ελεύθερος. Τα μάτια σου ανοίγουν και αρχίζεις και βλέπεις καταστάσεις και πράγματα που δεν είχες δώσει σημασία. Αρχίζεις και γίνεσαι ενεργητικός. Αρχίζουν και αποκτούν νόημα οι πράξεις σου. Δεν έμεινες στη θεωρία. Αποκτάς γενικές γνώσεις. Γίνεσαι ένας μορφωμένος άνθρωπος.

Έτσι, λοιπόν, πάρε το πρώτο βιβλίο που θα βρεις μπροστά σου και βυθίσου μέσα του! Και η περιπέτεια τώρα ξεκινάει...!